Uzdrowisko

Przeczyste, przepojone balsamiczną wonią topniejącej na słońcu żywicy powietrze, owiane zewsząd zapachami sąsiednich pól i łąk, ciche pogwary borów iglastych… wartka głęboka Jeziorka i urocza wstęga Wierzbny - oto czym matka natura wyposażyła Konstancin.

Tak w 1902 roku pisali w folderze twórcy letniska, zachwalając jego piękno, położenie i walory lecznicze. O urokach Konstancina zaczęły rozpisywać się gazety. W roku 1910 "Wieś Ilustrowana" donosiła: krajobraz, wygody i komfort stawiają Konstancin na czele, a jak twierdzą powagi lekarskie - posiada ta urocza miejscowość wszelkie dane, by stać się stacją klimatyczną i uzdrowiskiem...

...co ostatecznie nastąpiło w sierpniu 1917 roku dzięki staraniom zarządu Osady Konstancin, który przejął obowiązki Towarzystwa Akcyjnego Ulepszonych Miejscowości Letniczych. "Kurier Warszawski" pisał wówczas: Naczelnik powiatu warszawskiego zatwierdził 21 dnia tegoż miesiąca ustawę samorządową miejscowości letniczej Konstancja.

Tymczasem obok prywatnych willi, projektowanych przez najlepszych ówczesnych architektów, zaczęły się pojawiać pensjonaty. W roku 1911 otwarto sanatorium doktora Frenkla w Chylicach, kilka lat później zakład przyrodoleczniczy Hugonówka w pobliskim Skolimowie. Konstancin wraz z okolicznymi miejscowościami stał się modnym kurortem. Osiedlali się tu przemysłowcy, finansiści, dygnitarze, artyści, dyplomaci - nazywali miasto Konstantin les Bains, czyli Konstancin-Zdrój.

Casino, wzniesione w roku 1899 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w parku Zdrojowym, było główną budowlą o charakterze rekreacyjno-kulturalnym. Odbywały się w nim dancingi, bale, koncerty dobroczynne i festyny, można też było uprawiać różne sporty, cieszyć się konnymi przejażdżkami. Uznaniem gości cieszyła się restauracja prowadzona przez Franciszka Berentowicza.

W latach wojny - zarówno pierwszej, jak i drugiej światowej - w Konstancinie nie doszło do większych zniszczeń, ale po roku 1945 nastąpiła degradacja jego przedwojennego statusu. Władze traktowały miasto jako miejsce zesłania, a w willach, które zostały objęte "szczególnym trybem najmu", kwaterowani byli głównie lokatorzy komunalni.

Okres powojenny to jednocześnie dalszy rozwój Konstancina jako uzdrowiska:

  • W roku 1948 z ewakuowanego z Warszawy szpitala Świętego Ducha utworzono Szpital Chirurgii Kostnej, późniejsze Stołeczne Centrum Rehabilitacji. STOCER, kierowany początkowo przez prof. Adama Grucę, a następnie prof. Mariana Weissa, zasłynął skutecznym leczeniem urazów narządu ruchu.
  • W latach 1962-1975 powstała lecznica Ministerstwa Zdrowia, zajmująca się leczeniem schorzeń reumatologicznych, neurologicznych i kardiologicznych, a w 1966 r., po zakończeniu prac nad odwiertem solanki, sanatoria Warszawianka i Przy Źródle.
  • Szpital Rehabilitacji Neurologicznej otwarto w 1962 r.
  • W 1965 r. odkryto złoża leczniczej solanki, a w 1967 Konstancin ponownie uzyskał status uzdrowiska. Pod koniec lat 70. oddano do użytku tężnię solankową.
  • W 1975 r. powstaje Szpital Kardiologiczny.
  • W 1976 r. powstało Centrum Kształcenia i Rehabilitacji Inwalidów w Królewskiej Górze. Budynki, w których mieści się oddział warszawskiego Instytutu Reumatologii, wybudowano dzięki zaangażowaniu i wsparciu Sue Ryder - Angielki znanej z działalności charytatywnej. W 1997 jej fundacja wybudowała i wyposażyła kolejny pawilon na terenie szpitala neurologicznego.

W latach 90. po remoncie i rozbudowie Szpital Warszawianka został przekształcony w pensjonat - obecnie hotel Konstancja, a w sąsiadującym obiekcie dawnej restauracji Berentowicza dziś mieści się restauracja Konstancja. W roku 2007 obiekt został poddany kapitalnemu remontowi.

W latach 2006-2007, dzięki dokapitalizowaniu przez Skarb Państwa, spółka Uzdrowisko Konstancin-Zdrój oddała do użytku nowy obiekt Szpitala Rehabilitacji Neurologicznej - nowoczesny pawilon z basenem, salami do ćwiczeń i rehabilitacji oraz pokojami. W dawniej willi Choromańskich, gdzie przez wiele lat funkcjonowała stylowa kawiarnia, obecnie mieści się siedziba Zarządu Uzdrowiska Konstancin-Zdrój SA.

Jedyne na Mazowszu miasto-uzdrowisko leży zaledwie 20 km od Warszawy. Dodatkowym atutem są pobliskie lasy konstancińskie, na terenie których znajdują się ścieżki zdrowia z przyrządami do ćwiczeń, ze ścieżką konną i stajnią.

W najbliższym czasie w pobliżu tężni powstanie Konstancińskie Centrum Hydroterapii i Medycyny Ekologicznej z kompleksem SPA i wellness, oferujące specjalistyczne zabiegi wodolecznicze na bazie miejscowej solanki. Rewitalizacji i rozbudowie zostaną poddane szpitale rehabilitacji kardiologicznej i neurologicznej. Do dawnej świetności z czasów Berentowicza wraca restauracja - Galeria Konstancja.

Uzdrowisko Konstancin-Zdrój, podnosząc standard swoich obiektów i usług, staje się atrakcyjnym miejscem dynamicznie rozwijającej się turystyki medycznej.

Serwis korzysta z plików cookies w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.